माझा मित्र गेला
माझा मित्र गेला खरं तर दोन दिवस उलटून गेले आहेत. दिलीप धारूरकर यांना संभाजीनगर मुक्कामी देवाज्ञा झाली. सहसा मला भावना व्यक्त करण्यासाठी फार वेळ लागत नाही. पण दिलीपचे जाणे आतुन गोठवून टाकणारे होते. इतक अनपेक्षित होते दिलीपचे जाणे कि प्रतिक्रिया सोडा, वस्तुस्थिती स्विकारण्यासाठी सुध्दा दोन दिवस कमी आहेत. पण तरीही हे खरं आहे व म्हणून स्वीकारले पाहिजे. कारण या ख-याच्या शोधाचाच तर दिलीप वारकरी होता. मी नगर जिल्ह्यात प्रचारक व दिलीप पाटबंधारे खात्यात इंजिनिअर म्हणून नगरला आला. एकटाच होता. नावापुरती खोली होती पण खरा मुक्काम संघ कार्यालय नगर. मला किती झटपट मैत्री करता येते माहिती नाही पण दिलीपला मैत्री करण्यासाठी फक्त एक कटाक्ष पुरत असे. स्निग्ध नजर व निष्पाप चेहरा व आयुष्यभर जपलेला बाल सुलभ कुतुहूलाने भरलेला दिलीप ह्याला मित्र मिळवावे लागले नाहीत, तर त्या परिसाजवळ गेलात की मैत्री शिवाय काही होऊच शकत नव्हते. मी ही एक मित्र बनलो. रात्री दिलीप येणार, बंद पडलेल्या कराड बॅंकेचे भागवत येणार व सात मजली हास्याचे फवारे उडणार. संघ कामावर गंभीर कृतीशील चर्चा होणा...