पहलगामच्या निमित्ते

पहलगामच्या निमित्ते


काय कारण असेल पहलगामचे नागडं सत्य मला धुसर दिसत आहे.
क्रूर, मध्ययुगीन, विकृत इस्लाम हेच मानवतेच्या शिल्पाचे विध्वंसक असताना मला का बरं दुसरीकडे बघावस वाटत कारण शोधताना.
का बरं कवी कल्पना कराविशी वाटते की सगळेच श्रध्दावान मला काफर मानत नसतील.
का बर मला माहिती असूनही फसवावेसे वाटते मनाला की हा श्रध्दावान नसेल मानवतेच्या शिल्पा खालचा sleeping dynamite.
स्वहस्ते मुर्ती भंजन करणारा पंथ प्रमुख असूनही मला का कळत नाही अरे बौध्द मुर्तिभंजक हा अतिरेकी नसतो तर श्रध्दावान असतो.
यादी खूप वाढेल किराणा मालाच्या यादीप्रमाणे पण मला खरं उत्तर स्विकारता येईल का इथतरी.
मी सत्य स्विकारत नाही कारण तरी स्विकारीन का?
एकटा आहे मनाशी संवाद तरी करीन का?
का मी खर नाही स्विकारत? का आग सोमेश्वरी असताना मी आगीचा बंब रामेश्वरी नेतो. का वैचारिक गोंधळात अडकून आधुनिक पार्थ बनतो.
बघु या मी असा का वागतो?
उत्तर एकच का दिसत आहे? माझी जमिनीशी नाळ तुटलेली आहे.
सर्व समाजाला जे कळत त्यांच्याशी मी भेटतच नाही.
मुर्शिदाबाद, मालेगाव, मिरत, पहलगाम, व अशाअनेक गावच्या  हिंदू सामान्यांशी माझा संवादच नाही .
मला भेटतात जमिनीशी नाळ तुटलेले, भटकत राहणारे विचारवंत, माझे सखे मित्र, परान्न भक्षक पोटपूजे. मग मला मिळते थोडी बौध्दिक भूल.
कधी कोणी सांगतो अरे ते डीप स्टेट, ते cultural marxist, ते बाजारपेठवाले, अरे ते सर्वच पंथातील आक्रमक, तो ज्यू, व मुख्य शत्रू विसरून मी हावेत वार काढू लागतो.
मला ही सोप जात, माझं काहीच जळत नाही.
कधी पूर्वेकडे बघतो कधी पश्चिमेकडे फक्तं पायाखाली बघत नाही काय जळत आहे.
१९४७ साल पहात नाही, ट्विन टाॅवरचा बदला समजून घेत नाही, व कृती नको म्हणून करतो फक्त वैचारिक नपुसकतेच आरण्यरुदन.
का असं? काही नाही ज्यांना समस्या कळली आहे, त्यांच्याशी संवाद तुटला आहे.
फक्त तो जोडला तर मानवेतेचा, सभ्यतेचा शत्रू कळेल, त्याचे इस्लाम हे नाव कळेल, त्याची फौज मुसलमान कळेल व मानवतेचे मुल्य सांडलेले रक्त आहे हे कळेल.
अयोध्देची सामान्यांची रणे आठवतील, मीच शस्त्रसज्ज पाहिजे हे कळेल व सामान्य माणसाला सामान्य माणूस सहकार्य करणार हे कळेल.
वैचारिक गोंधळ संपेल, इस्लामची विकृती ही इस्लामशी लढूनच संपेल हेही उमगेल 
पण फक्त मला मोह दूर करायचा आहे हा नाळ तुटलेल्या विचारवंतांनी निर्माण केलेल्या गोंधळाचा. 
परत जमिनीवर उतरण्याचा. जो शत्रू आहे त्याच्या डोळ्यात पाहून हात उगारण्याचा. मी घाबरणार नाही समाजापासून अलग पडलो म्हणून. तर या समंजस समाजात रहाणार, बोलभांड वातकुकुटांपासून दूर राहणार, समाजातून विश्वास घेणार व इस्लाम शत्रू ह्या एषा सत्यावर चालणार.
अता रस्ता स्पष्ट आहे 
म्हणून एषा पन्था 

सुनील देशपांडे 
९४२०४९५१३२

Comments

Popular posts from this blog

धुरंधर

लायबेरीयाची गोष्ट

तुळजाभवानीचे दर्शन